….is lang niet zoals ik het zou willen (moeten zijn), dat zal ik maar één keer hard opzeggen. Soms denk ik tevreden te zijn, maar bewust spiegels vermijden heeft natuurlijk een reden.

Ik wil minimaal 30 kilo lichter zijn. Dat gaat niet zo maar lukken en is een lange weg. Vorig jaar durfde ik eindelijk naar de diëtiste. Het ging ook goed en ik was binnen een paar maanden 8 kilo kwijt. Verder ben ik niet gekomen.

Het was zelfs zover dat ik een keer in de week naar aquarobics ging en ook sporten dan een avond aerobics/bodypump. Aquarobics was op recept via de huisarts. Ik mis het en merk dat aquarobics een allround workout is voor je hele lichaam. Nu nog de stap zetten om mijnbak pak aan te trekken (pffff!) en gewoon gaan doen!

Ik had moeite met het verdelen van mijn gezin, sport, mijn ‘eigen’ tijd, vrienden en werk. Het voelde alsof ik aan alle kanten werd getrokken. Nu merk ik dat ik sip, dik en conditieloos door het leven ga.

Afgelopen weekend op de bank was een interessant stukje op Discovery of Nat. Geographic over de hersenen.

Quote:
“It suggests that aerobic exercise can stave off neural decline”
via: how to keep your aging brain fit: aerobics

Damm, wie had dat nou gedacht. Nog een goede reden om te blijven sporten op de woensdag avond!!

Maar waarom is het altijd zo lastig om jezelf te motiveren naar de les te gaan? Eenmaal bezig valt het altijd mee en als het voorbij is voel je 110% bekaf maar voldaan. Ok, springen op en neer met 30 kilo erbij is geen pretje. Ongemotiveerd mede springers om je heen werkt ook niet bevorderlijk. En nog erger is de besluitloosheid van de sportleidster die als maar grappig en aardig gevonden wilt worden. Vooral dat ting-a-ling move (gedoe) van haar is irritant. Er zijn nog meer pasjes die ze doet waarbij je denkt: ‘ok heb je een bril nodig of zo? We zijn geen 18 meer!’

Ondertussen realiseer ik me dat ik 100% moet geven wil ik mijnzelf een kans geven om af te vallen en fit te worden. Dat is lastig maar haalbaar.

“Vind je zelf lief”
Quote: Amira, op een memoblaadje

Lastig in de zin van: hoe serieus neem ik mijzelf nou? Wat voor zin heeft het om als maar de andere kant op te kijken? Eerlijk gezegd het was me al verteld dat ik waarschijnlijk niet succesvol zou afvallen. Het probleem ligt tussen mijn oren…. slik! Dat is dus ook zo, het afvallen is mislukt. Nu nog de moed vinden om weer de draad op te pakken. Het leven zou alleen maar leuker kunnen worden als ik 30 kilo was en dus makkelijker heen en weer kan springen zonder bagage!

wijvenweek  >> doe mee!

Haast niemand geloofde me toen ik zei dat het vandaag zou sneeuwen. Tja, ik gaf alleen maar het weerbericht had voorspeld! Ik was stiekem ook een beetje verast toen ik vanochtend om half acht een iets wat te zonnig en wit straat zag vanuit mijn woonkamer raam.

Helaas geen foto’s want al had ik mijn camera meegenomen naar mijn moeder ik heb alleen op de bank gelegen de hele dag! Zou het morgen ook wit zijn als we allemaal aan het werk moeten?

Twister had nog een cadeautje meegenomen voor ons… ik zal ff de foto uploaden >> (….. komt nog)

Op woensdag heeft Amira uitgedeeld op school:

Vandaag gaan we vieren! Gister heb ik tasjes gemaakt die de meiden straks gaan versieren…

**stukje geschreven vorige week en nu pas afgemaakt….. ik had het toen beter kunnen afmaken…

Tijdens een van mijn internet surf sessies kwam ik de site tegen van de Wereld Muziektheather Festival. Ik intereseer me wel voor andere culuteren, dat kan haast niet anders want mijn kennis en vrienden krijg is eigenlijk een mengelmoes van ‘vreemdelingen’. Ik zocht naar een leuke arabisch optreden op de voorpagina, niks. Hey dacht ik dat klinkt bekend en spreekt aan “Vula”.

Een klik verder werp ik een blik op de woorden Nieuw Zeeland & Fiji! Geweldig. Meteen ging ik mijn vriendin uit Fiji en onze moeders e-mailen, “wie had er zin in?’. Vrijwel meteen kwam een enthousiaste ‘ja’ en een verbaasd reactie, want dit was toch echt heel bijzonder. Express had ik geen google acties ondernomen want ik wilde niet telleurgesteld worden.

We waren allemaal vol enthousiasme en waren vroeg aanwezig voor de inleding en uitleg. Het leek me leuk…. alleen kwamen er opeens drie blanke vrouwen aangelopen in een hawaii gedoe en een man. Mmmmm vreemd. Ze begonnen met de cava ceremonie, dat was bizaar. Na een uitleg over hun ervaringen vertelde ze over het dansen.  We hebben zelfs gedanst met hun en dus heel erg gelachen.

Eindelijk werd het 20uur en mochten we de zaal betreden. Het was voor mij de eerste keer dat ik een voorstelling bijwoonde in het Regentes Theater.

Het voorstelling was INDRUKWEKKEND! Ik werd menig keer emotioneel en heb zelf zitten huilen. Grappig was dat ik nog steeds wat woorden kende van het Fijiaans. Wel apart dat het voorstelling in een oude zwembad plaats vond en het voorstelling was ook in het water gedaaan. Het was een mengelmoes van comedy, kunst en fantasie. Heel moeilijk te omschrijven.

De meiden waren fantastisch, we dachten eerst dat eentje een jongen was maar later in de voorstelling keken mijn vriendin en ik elkaar helemaal verbaasd aan dat het een meisje bleek te zijn! Hier onder nog een kort versie.

Er was ook een meet en greet na de show, helaas waren we te moe en hadden inmiddels zo veel gelachen dat we naar huis gingen. Wel hebben we de handen even geschud van de actrices.

Opvallend was dat er ook mensen waren uit the Pacific! Iedereen dacht dat ze de enige waren hier in NL. Dus het was ook tegelijk een bijzonder kennismaking. In de zomer komt er dus nu ook een Fiji BBQ! Watch out!

Vula images google: link

Realiseren de vrouwen in Nederland dat we 18% minder verdienen dan mannen?

Wat doe jij eraan?

____

Hier wil ik een twee vrouwen in het spotlight zetten:

Wie zou jij in het spotlight willen zetten voor Int. Vrouwen Dag?