Archives for "just life"

Posted by Lisa on 3rd March 2010

Gemeenteraadsverkiezingen 2010

Leuk om oudewets te mogen stemmen met rode potlood – mijn stem ging naar Groen Links. Binnekort op Femke mijn stem uitbrengen, ik kijk er naar uit.

Posted by Lisa on 27th February 2010

Oh oh OV-Chipkaart

Wat een gedoe!! We hadden de ov-chipkaarten gekocht, geactiveerd, gebruikt en vervolgens werden ze geblokkeerd. Vandaag ging ik naar de HTM om eens te zien wat het probleem is. Gelukkig waren er maar twee wachtenden voor ons en werden we snel geholpen door een aardige medewerker.

Tip 1: Kies niet voor automatisch opladen
De kaarten waren geblokkeerd omdat het automatisch opladen mislukt was. Bij het service punt kon ik betalen wat mislukt was en werden de kaarten weer bruikbaar. Automatisch opslaan ga ik dus van de week deactiveren.

Tip 2: Wacht met een online account aanmaken
Ik wilde het gebruik van Amira & Selma’s kaarten inzien, logisch toch. Nee de ov-chip is modern en al getest maar nee je kan niet meteen een online account maken. De reden volgens de klantenservice is omdat de gegevens nog niet verwerkt zijn in het systeem, het advies is 7-10 dagen wachten. Wel opvallend omdat het al 7 dagen duurt voordat je de kaart in huis heb.

De ov-chipkaart is best een goed idee, als het goed werkt. In en uit chippen is wel even wennen. Het vergt concentratie, snel lezen, onthouden wat er staat en dat dan niet al te langzaam zodat de andere passagiers ook het zelfde kunnen. Ik kan je vertellen als er geblokkeerd staat dat je wel flink baalt!

Het is jammer dat er ECHT veel mis gaat. Als je eentje gaat aanschaffen bereid je voor, tel vaak tot 10 (als dat werkt – bij mij namelijk nooit), koop een extra anoniem ov-chipkaart of strippenkaart voor het geval dat!

Posted by Lisa on 17th February 2010

Retour Afzender

credit: wulverstane

Teleurgesteld keek ik naar de envelop die op mijn bureau lag tussen de reclame en rekeningen. Stickers, blauwe strepen en nog meer vermeldingen vertellen mij dat de ontvanger niet meer woont op de voor mij bekende adres.

“Hoe is het mogelijk?” dacht ik en ik verberg mijn verdriet. Het is te pijnlijk. Het was tenslotte nog maar de zelfde ochtend dat ik er aan dacht dat ik nog geen brief had gehad.

Mijn Oom, die ik overigens nooit heb ontmoet, schrijft mij sporadisch en ik hem ook. Met de Kerst was zijn kaart de leukste en mooiste kaart. Het was de enige kaart die mij wat deed.

Er was nog iemand van mijn vaders kant die aan mij dacht. Iemand die mijn bestaan bevestigde.

Maar nu, nu weet ik het niet meer. Is hij overleden? Wat is er aan de hand? Wil hij me toch niet zien na mijn verzoek om hem te ontmoeten? Maar de kaart is gesloten. Niemand heeft de kaart gelezen. De vermelding ‘niet meer langer hier’ is onduidelijk. Uit wanhoop stuur ik een bericht via via naar de ex-vriendin van mijn vader, misschien weet zij meer.

Ik ben verdrietig. Ik voel me eenzaam terwijl ik zelf mijn eigen familie heb. Het doet pijn.

Posted by Lisa on 10th February 2010

Communicatie Buzz

Terwijl Google Buzz het internet verovert geniet ik van e-mails van Amira. Het is zo leuk om een email te krijgen van een 10 jarige. Er is geen besef van woord keuze, het is directe communicatie. Geen bijbedoelingen. Je kunt het niet op verschillende manier opvatten, het is wat het is.

Maar toch keek ik ervan op toen het email begon ‘hoi mama, ik heb leuke schoenen gevonden kijk maar…’ met maar liefst 10 links naar schoenen! Leuk initiatief toch en toch wel vindingrijk.

Posted by Lisa on 7th February 2010

Judo weekend

Mijn hele weekend staat in het teken van Judo. Gister eerst nog zwemles van Amira en Selma die beiden op andere tijden zwemmen (ja heb ik weer). Daarna door naar Judo Graduatie training en vandaag weer op de club geweest voor een judo toernooi.

Selma ging voor de 1e plaats = een mooie beker. Het werd huilen omdat ze de eerste twee partijen had verloren en ze had nogal last van haar nek. Eigenlijk was het haar trots dat pijn deed, en dat kan best zeer doen als je competitief bent geworden. Ze werd 4e maar zelf is ze er niet erg over te spreken. Ik vind het al lang best, ze heeft het knap afgemaakt alhoewel ze halverwege ermee wilde stoppen!

Amira was ook weer bezig, het is onvoorstelbaar hoe jong kinderen puberen tegenwoordig. Ik hoor mijzelf terug in haar maar ik was toch echt 14 jaar niet 10! Ik ben ook iedereen zat vandaag. Na de hele dag te hebben rond hangen op de judo club waar het super druk was, het weer enorm uitliep, wil ik even de laatste paar uur van de zondag alleen doorbrengen. De kids lijken ook het zelfde gevoel te hebben, we zitten nu allemaal in onze eigen kamer met de deur dicht, heerlijk onze eigen ding doen voordat de Maandag wekker weer afgaat.