Wake Up Call?
Om een lang verhaal kort te maken ben ik nogal teleurgesteld door de IND. Drie maanden wachttijd was er voor de afspraak. Eenmaal daar was niks duidelijk en ik kan alleen Nederlander worden als ik mijn eigen nationaliteit opgeef.
Helemaal verbouwereerd en verslagen zat ik daar om 8uur ochtends. Mijn eigen nationaliteit opgeven? Nee, ik dacht het niet. Jammer want was ik net voor mijn verjaardag in NL gekomen in 1987 ipv een paar dagen later was er niks aan de hand en kon ik gewoon mijn Australisch paspoort behouden. De wet is duidelijk, iemand die 5jr onafgebroken in NL heeft gewoon voor hun 18jr heeft recht op dual nationality.
Via een omweg hoop ik als nog NL te worden. Het blijkt dat als je met een Nederlander getrouwd bent dan hoef je niet je eigen nationaliteit af te staan. Dus als manlief kaaskop is dan kan ik dat ook worden met behoud van mijn geliefde Australische paspoort.
Ik kan je vertellen dat ik op dat moment spontaan wilde immigreren, en dat gevoel heb ik nooit gehad. Ik was alles zat. De NL regeltjes, hokjes en de onvriendelijke manier van NL ambtenaren.
Er schuilt nog meer achter zo’n gevoel. Vorige week werd ik zelfs opgeroepen voor de inburgering cursus. Ik dacht bij mijn zelf ‘zijn alle niet-westers allochtonen op of zo?’. Ik werd ook vreemd aangekeken toen ik vroeg of de afspraak snel afgehandeld zou kunnen worden. Vragen zoals:
1. ‘hoe lang heef u uw verblijfsvergunning’…..
(ik ben geen illegaal geweest…)
2. ‘kunt u aub deze vnr voorlezen want ik kan niet zien’.
Om vervolgens uitgebreid te vertellen dat hij overspannen is en bij Parnassia loopt….. waarop ik zei ‘tja, iedereen komt er wel eens vroeg of laat….. (wat is dit serieus)
3. ‘hoeveel jaar heeft u op school gezeten?’ …..
Ja, het was ook meer de manier waar op hij het vroeg en ook zijn verbazing toen ik vertelde dat ik 5jr was toen ik begon en 17jr toen ik van school ging…. OMG > waar is de verborgen camera
Het ergst was dat ik niet gelijk vrijstelling kreeg en dat hij het dossier moest afwerken. Ik was wel bij dat ik sneller werd geholpen maar kunnen ze dit niet via de post doen? Of zelfs de diploma’s koppelen aan het burgerservice nummer?
Okay, dit wordt uiteindelijk toch een lang verhaal, maar ik wil ondertussen gewoon het land verlaten. Besluit ik eindelijk Nederlander te worden, kan het niet zoals ik in gedachten had. Misschien moet ik maar eens gaan evalueren waarom ik hier woon en of het niet beter is om te vertrekken.



















Sjemig, tja, daar sta je eigenlijk helemaal niet bij stil wat sommige van die regels voor anderen betekenen. Gruwelijk balen zeg. Kan me voorstellen dat je even niet blij bent met het land waar je woont.
Wat een gedoe; belachelijk.
Kan me voorstellen dat je het zat wordt van dat soort regeltjes, die er bij bepaalde groepen totaal niet toe doen!
Ook het onderscheid; de een wel een dubbel paspoort en de ander neit; waarom? Laat iedereen toch zelf kiezen. Wat maakt het voor verschil; je verandert toch niet door een papiertje?