- vrouwen verdienen nog steeds minder dan mannen

- vrouwen worden in veel landen nog steeds onderdrukt

- vrouwen ‘moet’ aan zoveel verwachtingen voldoen dat het niet realistisch is

- vrouwen denken te veel na en piekeren over ALLES

- ongesteld zijn - mega smerig

- vrouwen houden altijd te veel rekeningen met anderen

Maar over het algemeen ach wat maakt het nou uit, alsof man zijn zo’n pretje is!

Dat is een leuke, oh wat hou ik van mannen maar jeeeeetje wat kunnen ze vervelend zijn!

Mannen begrijpen niet dat:

- ze super vervelend zijn als ze een ‘griepje’ hebben (omg get a life!)

- de toilet bril omlaag moet

- wat het is om ongesteld te zijn

- they are not the center of the world

- nee betekend echt nee

- een telefoon gesprek lang kan duren, zonder dat het ergens echt over gaat

- huilen is gezond en lucht op

wijvenweek  >> doe mee!

Uhm de bril update:

Ik heb geen bril nodig!

Dus gister ging ik braaf terug naar de winkel. Meting kamer in, en dan weer uit. Nee, ik moest eerst een montuur zoeken en dan zou er gemeten worden. Zo gedaan eigenlijk.

Terug in de rij, want er het was druk, mocht ik als eerste. Alle oudere mensen meteen protesteren waarop de verkoopster meteen zei “niet allemaal zo boos kijken zij was eerst dus is nu aan de beurt!”.

Uitgebreid getest en gedaan, wat moesten mijn ogen hard werken. Het leek eeuwig te duren. Toen ze het apparaat opzij deed vroeg ze of ik het rijtje wilde oplezen. Vervolgens zij ze “ik wil graag verkopen, maar je hebt geen bril nodig”. Ik was helemaal verbaasd want nu wilde ik toch wel die leuke bril!

Ik zei wel meteen dat mijn dochter ontzettend blij zou zijn want ze zag het helemaal niet zitten. Het verschil was nu zo minimaal dat geen bril nodig was. Natuurlijk vond ik het vreemd aangezien ik de avond ervoor bijna -2 had. Ze vertelde me nadat ik zei dat ik de laatste tijd veel hoofdpijn had en regelmatig achter de pc dingen wazig zag dat ik moest leren knijpen met mijn ogen. Het schijnt dat als je lang achter de pc zit je begint te staren en dat is niet goed voor de ogen.

Eigenlijk wel jammer dat ik geen bril nodig had. Had ik me helemaal naar toegeleefd en nu hoeft het niet meer… raar. Ik ben wel van plan om mijn ogen weer te laten testen want ik heb nog last van mijn ogen en hoofdpijn, ook een huisarts bezoek staat op de agenda voor volgende week (al heb ik soms echt een hekel aan mijn huisarts, hij is zo Mr. Bean!).

Al ruim twee weken heb ik last van hoofdpijn. Gister heb ik te horen gekregen dat ik een bril nodig heb :O:O:O:O ! Ach, vooruit dan maar denk ik. Maar Amira is helemaal onderste boven van.

Kreten als:

“jij een bril”
“nee, je kan geen bril dragen”
“draag aub geen bril”
“ik vind je veel leuker zonder bril”
“waarom doe je dat”

… heb ik sinds de eerste meting gisteravond gehoord! En dat voor een kind dat zo graag nerd wilde zijn = bril dragen & beugel (haar eigen worden).

Ach ja als het hoofdpijn maar over gaat. Ik ga vanmiddag terug voor een uitgebreide meting en een monteur kiezen….. grappig vind ik het; ik ga aan de bril!

Vroeger moest ik niks van baby’s weten, ‘baby vast houden - ben je gek?’. Stiekem vond ik het wel leuk alleen durfde ik het niet dus was het makkelijker om te doen als of het me allemaal niet interesseerde.

Maar diep van binnen wist ik dat ik ooit ook een moeder wilde worden. Vreemd was het toen ik ontdekte dat ik zwanger was. Het was geen ongeluk maar opeens bedacht ik me dat het nu wel heel erg serieus was. Voor NL begrippen ben ik jong aan kinderen begonnen, in Australië was het de norm.

Eigenlijk ben je nooit ‘klaar’ voor kinderen. Vaak hoor ik dat men twijfelt aan een kind nemen. Mijn mening is dat als je denkt genoeg liefde te hebben voor een (extra) kind dan is het wel goed. De rest valt op zijn plaats.
Zelf wil ik geen kinderen meer.

Een baby is altijd wel leuk, en vooral je eigen baby. Het probleem is dat een baby heel veel aandacht op eist, veel huilt, zomaar een jaar slaap tekort erbij krijg & ik de situatie zoals het nu is wel prima vind. Dat is een hele beslissing maar ik denk dat het wel goed is voor mij. Ik wil me nu focussen op mijn twee monsters en proberen ze te begeleiden in het leven.

Kinderen krijgen is voor mij een van de leukste dingen in het leven. Ik heb de kans gekregen om dingen opnieuw te beleven en dat andere soms belangrijker zijn dan jezelf (dat was een lastige les). Onvoorwaardelijke liefde of ‘spontaan verliefd zijn op je kind bij de geboorte’ dat had ik niet, absoluut niet! Dat is met de tijd gegroeid.

Uiteindelijk probeer ik mijn best te doen maar weet dat mijn kinderen hun eigen weg zullen kiezen. Ik hoop dat ik ze daarin genoeg ruimte weet te geven en dat ze zich ontwikkelen tot een gelukkig en voldaan mens.

wijvenweek  >> doe mee!